De melkslang (Lampropeltis triangulum) is een van de meest iconische en herkenbare slangen van de Nieuwe Wereld. De herkomst van deze soort beslaat een gigantisch gebied, dat zich uitstrekt van het zuidoosten van Canada, dwars door de Verenigde Staten en Centraal-Amerika, tot in de noordelijke delen van Zuid-Amerika. Vanwege dit enorme verspreidingsgebied bewoont de melkslang zeer uiteenlopende habitats, zoals bossen, rotsachtige prairies, landbouwgebieden en zelfs tropische regenwouden. De naam 'melkslang' is gebaseerd op een oud volksgeloof dat deze dieren stallen zouden binnengaan om koeien droog te melken. In werkelijkheid bezoeken ze stallen simpelweg omdat daar veel knaagdieren te vinden zijn, die hun primaire voedselbron vormen.
De herkenbaarheid van de melkslang is te danken aan het spectaculaire ringpatroon op het lichaam. De slang heeft een gladde huid met glanzende schubben en een patroon van rode, zwarte en gele (of witte) banden. Deze felle kleuren dienen als een vorm van mimicry: de melkslang bootst de kleuren van de uiterst giftige koraalslangen na om vijanden af te schrikken, terwijl hij zelf volkomen ongevaarlijk is voor mensen. Een belangrijk anatomisch kenmerk is de kop, die nauwelijks breder is dan de hals, en de relatief kleine, zwarte ogen. Melkslangen zijn meesters in het verbergen en leiden een grotendeels verborgen leven onder stenen, boomstammen of in holtes in de grond.
Wat betreft vergelijkbare soorten wordt de melkslang vaak verward met de giftige koraalslang (Micrurus). Het cruciale verschil zit in de volgorde van de gekleurde ringen. In Noord-Amerika wordt vaak het ezelsbruggetje "Red on yellow, kill a fellow; red on black, friend of Jack" gebruikt. Bij de melkslang raken de rode en gele/witte ringen elkaar namelijk nooit; er zit altijd een zwarte ring tussen. Bij de koraalslang raken de rode en gele ringen elkaar wel. Daarnaast lijkt de melkslang op de nauw verwante koningsslang (Lampropeltis getula), maar deze heeft meestal een eenvoudiger patroon van zwarte en witte of gele banden, zonder het felle rood.
De huidige status van de melkslang is over het algemeen stabiel en de soort wordt door de IUCN geclassificeerd als 'Niet bedreigd' (Least Concern). Dankzij het enorme verspreidingsgebied en het grote aanpassingsvermogen zijn de populaties in het wild robuust. Er is echter wel sprake van lokale achteruitgang in gebieden met sterke verstedelijking en habitatfragmentatie. Bovendien is de melkslang zeer populair in de huisdierhandel vanwege zijn rustige karakter en prachtige kleuren. Hoewel veel exemplaren tegenwoordig in gevangenschap worden gekweekt, blijft illegale wildvang in sommige regio's een punt van aandacht voor natuurbeheerders.
Deze soort heb ik het laatst in Burgers Zoo gezien en gefotografeerd op 20-01-2026.
Deze soort is ook bekend onder de naam(en) Lampropeltis doliata
Deze soort heb ik gezien in Burgers Zoo