Gewone zeebrasem

Pagellus erythrinus

foto gemaakt in Artis Amsterdam 14-09-2026

De gewone zeebrasem (Pagellus erythrinus) is een gewaardeerde vissoort uit de familie van de zeebrasems (Sparidae). De soort heeft een ruime herkomst en een breed verspreidingsgebied in het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan, dat zich uitstrekt van de kusten van Noorwegen en de Britse Eilanden tot aan Guinee-Bissau in West-Afrika. Daarnaast komt de vis veelvuldig voor in de gehele Middellandse Zee en de Zwarte Zee. Het is een bodembewonende soort die de voorkeur geeft aan uiteenlopende ondergronden, waaronder zand-, modder- en grindbodems, evenals rotsachtige riffen op dieptes variërend van vijf tot driehonderd meter. De gewone zeebrasem leeft voornamelijk in kleine groepen en voedt zich met een gevarieerd dieet van kleine kreeftachtigen, wormen, weekdieren en kleine visjes.

Herkenbaarheid is bij deze soort voornamelijk te danken aan het slanke, matig hooggerugde lichaam en de karakteristieke kleurstelling. De gewone zeebrasem heeft een opvallend heldere, karmijnrode tot felroze rug die naar de flanken en buik toe overgaat in een zilverachtige glans. De schubben vertonen vaak kleine, blauwe glimmende stipjes die vooral bij verse exemplaren goed zichtbaar zijn. De kop heeft een spitse snuit met een relatief kleine bek en vrij grote ogen. Een belangrijk visueel herkenningspunt is de rand van het kieuwdeksel, die vaak een roodachtige tot donkere vlek vertoont, en de basis van de borstvinnen, waar zich dikwijls een klein, donker vlekje bevindt. De vinnen zelf hebben een lichtroze tot transparante tint.

Binnen de familie Sparidae komen diverse soorten voor die sterk op de gewone zeebrasem lijken en waarmee hij gemakkelijk verward kan worden. Een bekende verwant is de rode zeebrasem (Pagellus bogaraveo). Deze soort onderscheidt zich echter door een aanzienlijk grotere, zwarte vlek aan de oorsprong van de zijlijn (vlak achter het kieuwdeksel) en verhoudingsgewijs nog grotere ogen. De streepbrasem (Lithognathus mormyrus) heeft eveneens een roze-zilverkleurige basis, maar bezit opvallende, donkere verticale strepen over het gehele lichaam. Vergeleken met de goudbrasem (Sparus aurata) mist de gewone zeebrasem de typische goudkleurige band tussen de ogen en de donkere vlek op de zijlijn.

Wat betreft de huidige status valt de gewone zeebrasem op de wereldwijde Rode Lijst van de IUCN onder de categorie 'Niet Bedreigd' (Least Concern). De soort heeft een groot verspreidingsgebied en de algehele populatie wordt over het algemeen als stabiel beschouwd. Omdat het een commercieel zeer aantrekkelijke vis is voor zowel de beroepsvisserij als de sportvisserij, staan lokale populaties in specifieke delen van de Middellandse Zee soms wel onder druk door overvisserij. Europese regelgeving en minimale instandhoudingsmaten helpen momenteel om de visbestanden gezond te houden en te beschermen tegen verdere achteruitgang.

Deze soort heb ik het laatst in Artis gezien en gefotografeerd op 14-09-2026.

Deze soort is ook bekend onder de naam(en) Pandora

Deze soort heb ik gezien in Artis